آقای رئیس جمهور:

به قرار اطلاع٬ قرار نیست که فرمان صادره از سوی شما-  در خصوص رفع ممنوعیت از حضور زنان در ورزشگاه ها- به اجرا دربیاید و اگرچه همگان د راین باره اظهار نظر می کنند ولی خودشما٬ سکوت کرده اید. با آن چه که از عملکرد جمهوری اسلامی می دانیم٬ این رژیم به ذات با هر تعریف وتفسیری از دموکراسی مشکل دارد و جمع شدنی نیست و به همین خاطر است که شما اگرچه پس از یک انتخاب مشکوک٬ ولی به هرحال از سوی تعداد کثیری از مردم انتخاب شده اید٬ به اندازه آقای مصباح یزدی که معلوم نیست در این نظام سیاسی به طور رسمی چکاره اند و از سوی هیچ کسی هم انتخاب نشده اند٬ صاحب قدرت و نفوذ نیستید. یعنی اگر حرفی قرار است پیش برده شود حرف ایشان است نه شما. از این بابت برای شما و برای مردم ایران متاسفم. و نظر به این که٬ با لغو « عملی» بخش نامه شما چیزی قرار نیست اتفاق بیفتد٬ من هم دلیلی ندارد از شما تشکر کنم. پس٬ تشکرم را پس می گیرم.  

به قراراطلاع آقای احمدی نژاد در فرمانی به وزرات کشورممنوعیت حضور زنان در استادیوم های ورزشی فوتبال را لغو کرده است. من نه زنم و نه درایران ام درنتیجه در این تصمیم ایشان هیچ گونه منفعت شخصی آنی ندارم ولی در عین حال، معتقدم که اگرچه قدم بسیار کوجکی است ولی قدم بسیار مفید و موثری است. نکته ای که قابل توجه است این که اگرچه سیاست خارجی دولت آقای رئیس جمهور هم چنان، مسئله زا و تا حدودی خطرآفرین است ولی به گمان من این اقدام آقای احمدی نژاد اقدامی بسیار سنجیده است و باید امیدوار بود که دولت ایشان توجه اصلی خود را به اقدامات تنش زدائی ازاین قبیل متمرکز کند.

آقای رئیس جمهور: به عنوان یک ایرانی به دور از وطن از شما متشکرم.