دارم فکر۲ می کنم که ما باید کاری کرده باشیم که خیلی هم بد بوده است و به همین دلیل نفرین شده ایم. می گویم نفرین شده و چیز دیگری هم نمی گویم چون مختصات ما فقط با مختصات ملتی نفرین شده جور در می آید:

-خانم انصاری  با پرداخت ۲۰.۰۰۰.۰۰۰  دلار یا ۱۸.۲۴۰.۰۰۰.۰۰۰ تومان به فضا رفته است ویک مرتبه شده « موجب افتخار ایران». حتی سایت های وابسته به دولت هم طوری به این روایت اشاره می کنند که انگار خانم انصاری همین دیروز از حوزه علمیه قم فارغ التحصیل شده است!

- خود خانم انصاری هم به دلیلی که حداقل برای من روشن نیست بدش نمی آید که بر این موج سوار شود. روی بازویش پرچمی گذاشت که نه پرچم جمهوری اسلامی است و نه پرچم شاهنشاهی ومعلوم نیست که قصدشان چه بوده است!

نمی دانم امروز صبح بود یا دیروزصبح که قراربود درتهران نوجوان ۱۸ ساله ای را که دو سال پیش در یک درگیری خیابانی مرتکب قتل شده بود اعدام کنند. ظاهرا همه مراحل" قانونی" هم طی می شود و متهم در آخرین لحظه می خواهد که به او اجازه بدهند که به عنوان آخرین خواسته چندلحظه ای نی بنوازد. و بعد گویا آن چنان غم انگیز نی می نوازد که نه فقط گریه فامیلان خویش بلکه گریه فامیلان مقتول را هم در می آورد. و جریان به حدی جدی می شود که خانواده مقتول مانع اعدام قاتل می شوند وفعلا قاتل نجات یافته است.

شما را نمی دانم. من که مغزم کار نمی کند. ما راچه می شود که این گونه ایم! آیا بهتر نیست که بگوئیم:

اعدام را بایدغیر قانونی کنیم. اگر انسانیم و اگر می خواهیم انسان باقی بمانیم.